Wymogi naturalizacji w Szwajcarii

Naturalizację zwykłą regulują wymogi federalne, które są takie same w każdym kantonie, oraz dodatkowe zasady kantonalne. Tutaj znajdziesz każdy wymóg z artykułami ustawy i rozporządzenia.

Aktualizacja: · 4 min czytania

Formalne wymogi federalne

Art. 9 ustawy o obywatelstwie stawia dwa formalne wymogi naturalizacji zwykłej. W chwili składania wniosku musisz:

  • mieć zezwolenie na osiedlenie (zezwolenie C) oraz
  • wykazać łącznie dziesięć lat pobytu w Szwajcarii, w tym trzy w ciągu pięciu lat przed wnioskiem.

Dla dzieci i młodzieży istnieje ułatwienie: czas między ukończeniem 8. a 18. roku życia liczy się podwójnie. Faktyczny pobyt musi jednak wynosić co najmniej sześć lat. Ktoś, kto przyjechał do Szwajcarii w wieku dziesięciu lat, ma na przykład w wieku 18 lat osiem faktycznych lat, które liczą się jak szesnaście.

Które okresy pobytu się liczą

Zgodnie z art. 33 ustawy liczy się pobyt z:

  • zezwoleniem na pobyt B lub zezwoleniem na osiedlenie C,
  • tymczasowym przyjęciem F, ale tylko w połowie,
  • legitymacją EDA lub porównywalnym dokumentem pobytowym.

Czas jako osoba ubiegająca się o azyl (zezwolenie N) oraz z zezwoleniem na pobyt krótkoterminowy (zezwolenie L) nie należy do tych dokumentów.

Pobyty za granicą

Krótkie opuszczenie Szwajcarii z zamiarem powrotu nie przerywa pobytu. Pobyt uznaje się za zakończony, jeśli się wymeldujesz lub faktycznie mieszkasz za granicą dłużej niż sześć miesięcy. Pobyt za granicą do roku na zlecenie pracodawcy lub w celu kształcenia lub doskonalenia zawodowego uznaje się za krótkotrwały.

Okres pobytu w kantonie i gminie

Ponadto każdy kanton wymaga minimalnego okresu od dwóch do pięciu lat w kantonie lub gminie (art. 18 BüG). Zurych, Berno, Bazylea-Miasto i Genewa wymagają dwóch lat, Argowia, St. Gallen i Ticino pięciu. Niektóre kantony wymagają, aby ostatnie lata były spędzone bez przerwy w tej samej gminie. Wszystkie zasady znajdziesz w poradniku o okresach pobytu.

Dobra integracja

Wymogi materialne zawierają art. 11 i 12 ustawy. Jesteś dobrze zintegrowany, jeśli:

Szanujesz bezpieczeństwo i porządek publiczny

Zgodnie z art. 4 rozporządzenia nie uchodzisz za zintegrowanego, jeśli poważnie lub wielokrotnie naruszasz przepisy prawa i decyzje urzędów albo celowo nie wypełniasz istotnych zobowiązań publicznoprawnych lub prywatnoprawnych, takich jak podatki czy długi. Także niektóre wpisy w rejestrze karnym wykluczają naturalizację, na przykład kary bezwzględne lub grzywny w zawieszeniu powyżej 90 stawek dziennych. Dopóki kara nie zostanie wykonana lub okres próby nie minie, naturalizacja jest niemożliwa. Jeśli toczy się postępowanie karne, procedura naturalizacyjna zostaje zawieszona.

Szanujesz wartości Konstytucji federalnej

Należą do nich równość wobec prawa, równouprawnienie kobiet i mężczyzn, wolność wyznania i słowa oraz państwo prawa.

Potrafisz porozumiewać się w języku narodowym

Wymagany jest co najmniej poziom B1 ustnie i A2 pisemnie w jednym z języków narodowych (art. 6 BüV). Wymóg uznaje się za spełniony na przykład wtedy, gdy język narodowy jest twoim językiem ojczystym, gdy przez pięć lat uczęszczałeś do szkoły obowiązkowej w języku narodowym albo gdy ukończyłeś szkołę średnią lub studia w języku narodowym. Niektóre kantony wymagają więcej. Więcej w poradniku o znajomości języka.

Uczestniczysz w życiu gospodarczym lub kształcisz się

Koszty utrzymania i zobowiązania alimentacyjne pokrywasz z dochodu, majątku lub świadczeń osób trzecich, do których masz prawo, albo jesteś w trakcie nauki lub szkolenia. Kto pobiera pomoc społeczną w ciągu trzech lat przed wnioskiem lub w trakcie procedury, nie spełnia tego wymogu, chyba że w pełni ją zwrócił (art. 7 BüV).

Wspierasz integrację swojej rodziny

Wspierasz integrację małżonka lub zarejestrowanego partnera oraz niepełnoletnich dzieci.

Znajomość warunków życia w Szwajcarii

Zgodnie z art. 2 rozporządzenia znasz warunki życia w Szwajcarii, jeśli masz podstawową wiedzę o warunkach geograficznych, historycznych, politycznych i społecznych w Szwajcarii, uczestniczysz w życiu społecznym i kulturalnym i utrzymujesz kontakty ze Szwajcarami. Czy wiedza podstawowa jest sprawdzana testem, decyduje kanton. Jeśli wymaga testu, musi umożliwić ci przygotowanie za pomocą odpowiednich materiałów lub kursów.

Okoliczności osobiste

Ustawa wymaga, aby odpowiednio uwzględniać sytuację osób, które z powodu niepełnosprawności, choroby lub innych poważnych okoliczności osobistych nie mogą spełnić kryteriów językowych lub ekonomicznych albo mogą je spełnić tylko z dużym trudem (art. 12 ust. 2 BüG, art. 9 BüV). Należą do nich na przykład znaczne trudności w nauce, czytaniu lub pisaniu, ubóstwo mimo pracy lub obowiązki opieki nad członkami rodziny.

Dodatkowe wymogi kantonalne

Kantony mogą określić także inne kryteria integracji (art. 12 ust. 3 BüG). Schwyz, Nidwalden, Zug i Turgowia wymagają na przykład niemieckiego na poziomie B2 ustnie, a Bazylea-Okręg i Appenzell Ausserrhoden wymagają B1 także pisemnie. Appenzell Ausserrhoden wymaga, aby w ostatnich pięciu latach nie pobierano pomocy społecznej. Dokładne zasady swojego kantonu znajdziesz na jego stronie kantonu.

Źródła

Najczęstsze pytania

Czy lata z zezwoleniem B liczą się do naturalizacji?

Tak. Pobyt z zezwoleniem na pobyt (B) i zezwoleniem na osiedlenie (C), a także z legitymacją EDA, liczy się do dziesięciu lat. Czas z tymczasowym przyjęciem (F) liczy się w połowie. Przy składaniu wniosku potrzebujesz jednak zezwolenia C.

Czy mogę się naturalizować, jeśli mam wpisy w rejestrze egzekucji?

Kto celowo nie wypełnia istotnych zobowiązań publicznoprawnych lub prywatnoprawnych, nie jest uznawany za dobrze zintegrowanego według art. 4 BüV. Dotyczy to np. niezapłaconych podatków lub długów. Dlatego kantony wymagają wyciągu z rejestru egzekucji (Betreibungsregister).

Co jeśli pobierałem pomoc społeczną?

Kto pobiera pomoc społeczną w ciągu trzech lat bezpośrednio przed wnioskiem lub w trakcie procedury, nie spełnia wymogu uczestnictwa w życiu gospodarczym, chyba że w pełni ją zwrócił. Niektóre kantony wymagają dłuższych okresów.

Czy pobyt za granicą przerywa dziesięć lat?

Krótkie wyjazdy z zamiarem powrotu nie przerywają pobytu. Kto się wymelduje lub faktycznie mieszka za granicą dłużej niż sześć miesięcy, traci pobyt. Pobyty do roku za granicą na zlecenie pracodawcy lub w celu kształcenia uznaje się za krótkotrwałe.